اغلب داستانهای تورکی ایرانی ( آذربایجانی ) که ریشه در تاریخ شفاهی ما دارد که در آنها  واقعیتها با افسانه عجین شده است ولی رگه هایی هم از باورهای باستانی و چگونگی رفتارهای اجتماعی را هم بازگو میکند . منتها اغلب داستانهای ما در طول تاریخ بخاطر اینکه بتوانند به حیات خود ادامه دهند ، در مقابل دینهای ظهورکرده بعد از خود ، تسلیم و اغلب (چه مناسبت داشته باشد و چه نداشته باشد ) ، با یاد آوری نام حاکم زمان بعنوان‌ بانی این سرزمین و این داستان ،  به  بازگویی در تایید دین و مذهب زمان  همان پادشاه ، توانسته است به حیات خود ادامه بدهد.